Анализи
Фајнанс тинк: Буџетот и понатаму останува заробен во социјалните потреби на економијата, растот на приходите амбициозен, а капиталните расходи преоптимистички
Предлог-буџетот се донесува во услови на благо интензивирана динамика на економската активност, но и во економија која сè уште функционира под својата потенцијална стапка на раст, како и во услови на смирувачка инфлација која сè уште е над нивото кое централните банки го поистоветуваат со стабилни цени, оценуваат од Институтот за економски истражувања и политики Фајнанс тинк во најновата анализа на предлог-буџетот за 2025 година кој проектира раст на бруто домашниот производ (БДП) од 3,7 отсто и раст на трошоците за живот од 2,2 отсто.
Од Институтот проценуваат дека двете проектирани стапки, на растот на БДП и на цените, се разумен одраз на моменталните економски движења и претставуваат солидна основа за проектирање на Буџетот. Анализирајќи ги буџетските приходи и расходи од Фајнас тинк заклучуваат дека сепак, предлог-буџетот и понатаму останува заробен во социјалните потреби на економијата и општеството во целина.
Проекцијата за растот на БДП особено ја поддржува започнувањето со ефективна реализација на клучни инфраструктурни проекти, најавениот инвестициски циклус на локално ниво, и засилената поддршка на приватните инвестиции, сметаа од Фајнанс тинк.
„Сепак, проектираната стапка останува под притисок од неизвесностите во економското окружување, главно од неодамна ревидираните очекувања за пониски остварувања во економиите на главните трговски партнери, главно на германската економија. Во случај на позначајна материјализација на ризиците за растот на европскиот континент, вклучително и поради најавените промени во трговската политика од страна на САД, кои може негативно да се одразат врз трговијата и оттука врз растот и цените, остварувањето раст од 3,7 отсто за македонската економија ќе стане невозможно“, велат од Фајнанс тинк.
Постои поголем ризик во проектирање на растот на буџетските приходи
Сепак, Институтот проценува поголем ризик во сегментот на проектирање на буџетските приходи со номинална стапка на раст од 12,8 отсто, односно повеќе од двојно повисоко од збирот на реалната стапка на раст на БДП и стапката на инфлација.
Ваквата проекција на Фајнанс тинк се должи на претпоставките дека економијата ќе расте побрзо од предвиденото, дека и цените ќе растат побрзо од предвиденото, дека ќе се зголемуваат даночните стапки и стапките на социјалните придонеси и дека ќе отпочне сеопфатна и бескомпромисна борба со сивата економија.
Фајнанс тинк проценува дека растот на економијата е нереален, дека растот на цените побрзо од предвиденото е непосакувана претпоставка, a дека зголемувањето на даночните стапки е ненајавено и делумно неизводливо во овој временски момент.
„Оттука, како реална останува четвртата претпоставка, борбата со сивата економија, за која Фајнанс тинк во континуитет укажува и нуди докази базирани на бројки и економска анализа, дека таа крие фискален потенцијал кој надминува 700 милиони евра на годишно ниво, како и препораки од каде може да се почне со цел поголема ефективност на таа борба. Сепак, дури и во најоптимистичко сценарио, нашата проценка е дека борбата со сивата економија не може да донесе толку висок резултат во првата година од справувањето со неа. Дури и ако се погледне во ретроспектива, вкупните буџетски и даночните приходи оствариле номинални стапки на раст повисоки од 10 отсто само во пост- пандемиската 2021 година (поради ниската основа на претходната година) и во кризните 2022 и 2023 година (поради високата стапка на инфлација). Во таа смисла, проекција дека буџетските приходи ќе растат со 12,8 отсто во 2025 година е амбициозна“, велат од Фајнанс тинк.
Пониско проектираните расходи од приходите е добра намера
Предлог Буџетот 2025 предвидува пораст на буџетските расходи за 10,3 отсто, што е пониско од проектираните буџетски приходи и е показател за добра намера, оценуваат од Фајнанс тинк.
Според Институтот, прегледот во проектираната структура на буџетските расходи укажува на одредена фискална консолидација.
„На пример, за поздравување е што ставката ‘стоки и услуги’, која најчесто крие сиви зони како времени вработувања во јавната администрација, хонорарни вработувања, трошења за храна, пијалоци, мебел, патувања и слично е проектирана со стапка на раст од само 2,6 отсто, но мора да се забележи дека таа порасна за 21,3 отсто со последниот ребаланс на Буџетот за 2024 година. Слично, субвенциите и трансферите, кои кријат одредени неефикасности, за кои Фајнанс тинк во минатото понуди емпириски докази, растат поскромно, само 1,9 отсто, меѓутоа предлог-буџетот не прави никаков осврт за евентуални структурни промени во рамки на оваа ставка“, велат од Фајнанс тинк.
Оттаму сметаат дека растот на ставката плати и надоместоци од 8, 1 отсто е понизок од проектираниот раст на вкупните расходи, иако и тој раст кој е движен од предвидените зголемувања на платите во сегменти од јавниот сектор, останува висок.
„Последното не кореспондира со динамиката на продуктивноста на јавната администрација која е во континуитет негативна и стагнантна. Од друга страна, растот на трошоците на Фондот за пензиско и инвалидско осигурување од 14,8 отсто е јасно воден од реализираниот (септември 2024) и предвидениот (март 2025) линеарен пораст на пензиите. Овие две ставки се особено значајни бидејќи ја ослабуваат фискалната консолидација и остануваат да бидат одраз на експанзивниот карактер на фискалната политика, и оттука основен извор на инфлациски ризик во 2025 година. Имено, иако монетарната политика започна постепено да се олабавува поради поволните глобални движења во однос на цените, неопходно е да се има предвид дека домашните извори на ризик за цените на овој начин зајакнуваат и може да претставуваат закана за очекувано позначајно намалување на каматните стапки во економијата, контекст кој би бил неповолен и за растот на цените и за растот на БДП“, се наведува во анализата на Фајнанс тинк.
Во истата насока, велат оттаму, каматните плаќања растат со значајни 17,4 отсто, иако „овој трошок е рефлексија на управувањето со јавниот долг во последната деценија и краткорочно е тешко значајно да се промени“.
Според Институтот, севкупно, порастите кај сите овие трошоци дополнително ја нарушуваат развојната компонента на Буџетот и тој и понатаму останува заробен во социјалните потреби на економијата и општеството во целина.
Растот на капиталните ивестиции може да има структурален карактер
Анализирајќи ги капиталните инвестиции кои се проектирани со раст од 13 отсто, раст кој е поскромен споредено со претходните години, од Институтот за економски истражувања и анализи Фајнанс тинк оценуваат дека „оваа, иако блага промена, може да има структурен карактер, нешто, за што Институтот повикуваше во претходната деценија“.
„На позитивната страна, фокусирањето кон поголема ефективност на капиталните инвестиции, почетокот и интензивирањето на клучни инфраструктурни проекти, може да даде поддршка на ваквото проектирање на капиталните трошоци. Сепак, од друга страна, и понатаму мора да се има предвид ограничениот институционален капацитет за реализација на јавните инвестиции, за што говори и фактот дека заклучно со средината на ноември 2024, капиталните трошоци се реализирани само до 42,8 отсто. Според овие движења, реализацијата до крајот на годината би изнесувала до 500 милиони евра од предвидените 725 милиони евра. Овој показател е поразителен. Гледано од таа перспектива, проектирањето на капиталните расходи за 2025 година на ниво од над 800 милиони евра останува со назнаката ‘преоптимистичко’ и со познатиот ризик тие да бидат значајно скратени при првиот ребаланс на Буџетот“, велат од фајнанс тинк.
Затоа, апелираат оттаму, средствата кои нема да се реализираат од капиталните расходи предвидени за 2025 година, а кои не се врзани со наменски заеми и грантови, да не се пренаменуваат за тековни трошоци, туку само да влијаат врз пониско остварување на буџетскиот дефицит.
„Во тековната 2024 година, како резултат на овие тенденции, буџетскиот дефицит до средината на ноември 2024 е реализиран во обем од 75 отсто, што е позитивна екстерналија. Со ваквото проектирање на предлог- буџетот 2025, буџетскиот дефицит е поставен на ниво од 4 отсто од БДП. Ова опаѓачко ниво на буџетски дефицит е соодветно и ја одразува фискалната консолидација во одреден обем, но истовремено и нејзината недоволност, со оглед дека тој останува над фискалното правило според кое буџетскиот дефицит не смее да надминува 3 отсто од БДП“, се наведува во анализата на Фајнанс тинк.
Како причини за отстапување од ова фискалното правило од Институтот ги наведуваат усогласувањето на платите согласно колективни договори во повеќе дејности, покривањето на високиот износ на доспеани, а неплатени законски обврски, реализацијата на инфраструктурните и енергетските проекти за поквалитен живот на граѓаните и зголемена конкурентност на бизнисите, дигиталната трансформација на јавниот сектор, поквалитетното образование и студентскиот стандард, поквалитетното здравство, поттикнувањето на рамномерен економски развој, финансирањето на капитални проекти на општините, реализацијата на новите политики на Владата за подобар животен стандард на граѓаните преку линеарен пораст на пензиите и реализацијата на финансиските обврски за претходно договорени инфраструктурни проекти.
„Фајнанс тинк укажува и остро забележува дека усогласувањето на платите согласно колективни договори во повеќе дејности, покривањето на високиот износ на доспеани, а неплатени законски обврски и реализацијата на новите политики на Владата за подобар животен стандард на граѓаните преку линеарен пораст на пензиите не може да бидат основа за прекршување на фискалното правило. Всушност, овие точки во себе кријат ризик за подгревање на агрегатната побарувачка, во услови на ниска и стагнантна продуктивност, што може значајно да се одрази врз ценовната динамика. Дополнително, според сопствени пресметки достасаните, а неизмирени обврски може да бидат значаен товар врз буџетскиот дефицит и јавниот долг, особено во услови кога нивниот вкупен износ, и пријавен и непријавен, може да биде значајно поголем од оној кој е моментално познат (и кој се очекува на крајот на 2024 да изнесува до една милијарда евра) и кој е земен како основа за пресметки во наведената студија“, велат од Фајнанс тинк.
Од Институтот заклучуваат дека предлог-буџетот 2025 покажува знаци на благи структурни поместувања во споредба со претходните години, поголема реалистичност на макроекономските претпоставки, како и одредена, но ограничена фискална консолидација, додека критичните точки на проектирањето бараат понатамошен напор кој ќе ја оптимизира развојната компонента и ќе демонстрира солидна фискална дисциплина.
„Буџетските приходи подразбираат силна и истрајна борба со сивата економија и кријат ризик да не се реализираат според проекциите. Кај расходите, фискалната консолидација кај одредени ставки е недоволна, особено во контекст на влијанието врз инфлацијата, но веројатно ќе биде компензирана со кратење на високо-поставените капитални расходи со првиот ребаланс во текот на 2025“, наведуваат во заклучокот на анализата на предлог-буџетот за 2025 година од Институтот за економски истражувања и политики, Фајнанс тинк.
Анализи
Дали Македонија ќе ги следи Унгарија, Полска и Литванија и ќе го укине вториот пензиски столб?
Замислете дека 20 години уплаќате дел од платата во приватен пензиски фонд, со ветување дека тоа ќе ви донесе поголема пензија. А потоа, слушате дека системот ќе се реформира, а вие може да останете без пензија или со многу мала пензија. Тоа не е хипотетичко сценарио, тоа веќе се случи во Унгарија, се случува во Полска, а од 2026 година почнува и во Литванија.
Прашањето сега тропа и на вратата на Македонија: Дали и ние сме пред нова пензиска реформа која би можела да го укине или суштински да го намали вториот пензиски столб? Дебатата веќе е отворена. Но пред да прашаме „дали да се укине”, треба да прашаме нешто потешко: кој всушност е виновен што системот стигна до оваа точка, дали самата идеја за втор столб или начинот на кој со неа се управувало последните 20 години?
Вториот пензиски столб влезе во Македонија во 2006 година, како дел од реформа поддржана од Светската банка. Логиката звучеше убедливо: наместо целиот придонес да оди во државниот пензиски фонд, дел од него се пренасочува кон индивидуална сметка која се инвестира преку приватни фондови. Со текот на годините, тие инвестиции требаше да „пораснат” и да донесат повисока пензија.
На хартија, елегантно решение. Во пракса приказната се покажа далеку покомплицирана.
Најконтроверзен пример во Европа за тоа колку бурна може да биде ваквата реформа е Унгарија. По финансиската криза во 2008 година, буџетот на Виктор Орбан пукаше по шевовите – висок дефицит, растечки јавен долг. Владата пресуди дека вториот столб е дел од проблемот, односно дека секој денар префрлен во приватен фонд е денар помалку во државната каса за исплата на тековните пензии.
Решението беше драстично. Во 2010–2011 година, граѓаните се најдоа пред избор да се вратат се во државниот систем или да останат приватно, но со ризик да изгубат дел од правата на државна пензија. Резултатот? Над 95% од луѓето се вратија. Државата, во суштина, го поврати системот преку задната врата.
Мислењата и денес се поделени. Критичарите велат дека тоа била прикриена национализација на приватна заштеда, спроведена набрзина, без вистинска јавна расправа. Поддржувачите тврдат дека вториот столб никогаш не ги исполнил ветените приноси, а транзициските трошоци за државата биле преголеми за да се игнорираат. Заедничко за двете страни е фактот што никој не тврди дека Унгарија денес има совршен систем. Само дека буџетскиот притисок веднаш попуштил без гаранција дека проблемот е трајно решен.
Унгарија не е осамен случај, само е најгласниот. Полска во 2013–2014 година префрли голем дел од средствата во државни обврзници, суштински намалувајќи го значењето на вториот столб. Владата рече дека системот вештачки го надувува јавниот долг, додека опозицијата возврати дека станува збор за козметичко чистење на буџетската статистика. Спорот дури заврши и пред Уставниот суд.
Естонија тргна по поинаков пат – не укинување, туку слобода на избор. Секој граѓанин сега може сам да одлучи дали сака да штеди преку пензиски фонд или на свој начин.
Литванија, почнувајќи од 2026 година, го укинува автоматското запишување во системот. Проблемот таму не биле приносите, туку самиот принцип – луѓето биле вклучувани без реален избор.
Хрватска нуди нешто поразлично, а тоа е право на пензионерите да изберат меѓу комбиниран модел и целосно враќање во првиот столб, откако се покажа дека многумина всушност добиваат пониска комбинирана пензија отколку што би имале само во јавниот систем.
Различни земји, различни лекови, но иста дијагноза! Приватните пензиски фондови отвораат дупка во јавниот пензиски систем, бидејќи парите што одат кон нив недостасуваат таму каде што веднаш се потребни, за исплата на сегашните пензионери.
Истата дупка постои и во ПИОМ. Но, важно е да се биде чесен и да се признае дека таа дупка не е предизвикана само од вториот столб. Таа расте и поради зголемувањето на пензиите, стареењето на населението, сѐ помалиот број вработени на еден пензионер и подолгиот животен век. Со други зборови, вториот столб е дел од сметката, но не е целата сметка.
Не постои едноставен одговор и секој што ќе понуди готово решение веројатно поедноставува. Задолжителните пензиски фондови денес управуваат со милијарди евра што се лична, индивидуална сопственост на осигурениците. Нагло укинување не е техничко прашање и носи сериозни правни, финансиски и политички последици, слично на она што го виде Унгарија.
Вистинското прашање пред Македонија не смее да биде само „Да се укине или не”. Прашањето мора да гласи: “Што точно ќе се случи со идните пензии, со буџетот и со правата на осигурениците ако до реформа сепак дојде?”
(Продолжува…)
Автор: Филип Чижбановски.
Преземањето на авторски содржини (текстови и фотографии) од оваа страница е строго забрането без претходно писмено одобрение и е предмет на условите наведени на следниот линк.
Анализи
Постои ли навистина летен мир на берзите?
Јуни, а особено јули, историски се вбројуваат меѓу најмирните месеци на светските берзи, покажуваат податоците за движењето на индексот на волатилност VIX, познат и како „барометар на стравот“ на Волстрит.
Во периодот од 2014 до 2024 година, просечната вредност на VIX во јули изнесувала 15,8 поени. За споредба, во октомври просекот достигнувал 19,94 поени, што претставува околу 26,6 проценти повисока нестабилност.
Податоците покажуваат дека просечната вредност на индексот во јуни изнесувала 16,6 поени, додека во јули била уште пониска. Од август до октомври просекот се зголемувал на 18,5 поени, а од ноември до март достигнувал 18,7 поени.
Во десет од единаесетте анализирани години, јулската вредност на VIX била пониска од годишната медијана. Единствен исклучок била 2024 година. Само во 2020 и 2022 година просекот во јули надминал 20 поени, во периоди обележани со пандемијата и силниот инфлациски шок.
Една од причините за помалата нестабилност е намалениот обем на тргување во текот на летото. Според процените, дневниот обем на трансакции од јуни до август е понизок за околу 10 до 15 проценти, бидејќи голем број портфолио-менаџери и институционални инвеститори користат годишни одмори.
Летниот период најчесто се наоѓа и меѓу две сезони на објавување деловни резултати, а вообичаено има и помалку значајни одлуки на централните банки, регулаторни промени и големи макроекономски настани.
Сепак, експертите предупредуваат дека сезонските движења не треба да бидат основа за носење инвестициски одлуки. Статистиката може да го објасни минатото, но не може сигурно да ги предвиди идните движења на пазарите.
Податоците на „Џеј Пи Морган“ покажуваат дека инвеститор кој во период од 20 години, заклучно со 31 јули 2024 година, останал континуирано вложен во индексот S&P 500 остварил просечен годишен принос од 10,5 проценти.
Инвеститор кој ги пропуштил десетте најдобри трговски денови во истиот период би остварил просечен годишен принос од 6,2 проценти. Со пропуштање на 20-те најдобри денови приносот би се намалил на 3,6 проценти, а со пропуштање на 30-те најдобри денови на само 1,4 проценти.
Дополнително, седум од десетте најдобри трговски денови се случиле во рок од две недели од еден од десетте најлоши денови на берзата. Според аналитичарите, тоа покажува дека за долгорочните вложувачи поважно е времето поминато на пазарот, отколку обидот да се погоди совршениот момент за купување или продажба.
Иако летото статистички е помирно, исклучоците покажуваат дека сезоналноста не е правило. На 16 март 2020 година, во екот на пандемијата, VIX достигнал рекордни 82,69 поени. Во јули 2022 година, во услови на висока инфлација и агресивно зголемување на каматните стапки во САД, просекот изнесувал 24,6 поени.
Поради тоа, податоците за помирните летни месеци треба да се набљудуваат како интересен статистички образец, а не како гаранција за идните движења на берзите, пренесува „Сибиз“.
Анализи
Ова се државите што создадоа најмногу нови милионери
Во текот на 2025 година речиси еден милион луѓе ширум светот го надминале прагот од еден милион американски долари нето-богатство, но растот на бројот на милионери не бил рамномерно распределен меѓу државите.
Инфографиката на „Вижуал капиталист“, изработена врз основа на податоците од „UBS Global Wealth Report 2026“, прикажува 31 држава во која меѓу 2024 и 2025 година биле создадени најмногу нови милионери. Извештајот ги опфаќа лицата чија вкупна нето-имотна состојба надминала еден милион долари.
Соединетите Американски Држави убедливо го заземаат првото место со 441.078 нови милионери за само една година. Тоа е повеќе од десет пати над бројот регистриран во Велика Британија, која се наоѓа на второто место со 43.139 нови милионери.
Американските домаќинства сочинувале речиси половина од сите луѓе во светот што во текот на 2025 година ја надминале границата од еден милион долари. Како главни фактори за силниот раст на личното богатство во САД се наведуваат добрите резултати на берзата, големото учество на домаќинствата во инвестирањето и отпорниот економски раст.
На третото место е Франција со 34.604 нови милионери, а веднаш зад неа е Шпанија со 32.707. Јапонија ја зазема петтата позиција со 31.428 нови милионери, додека Индија е шеста со 31.033.
Во Италија бројот на милионери се зголемил за 28.596, во Австралија за 25.089, а во Германија за 24.263. Првата десетка ја заокружува Русија со 21.951 нов милионер.
Јужна Кореја се наоѓа на 11. место со 20.227 нови милионери, додека Кина добила 14.079. По нив следуваат Тајван со 9.864, Ирска со 9.491, Бразил со 9.215, Швајцарија со 8.907 и Израел со 8.803 нови милионери.
Европските држави се добро застапени на ранг-листата. Меѓу 31 рангирана земја се Велика Британија, Франција, Шпанија, Италија, Германија, Ирска, Швајцарија, Полска, Грција, Унгарија, Летонија и Литванија.
Дури шест од десетте најдобро рангирани држави се наоѓаат во Европа. Иако ниту една европска економија не се приближува до резултатот на САД, податоците покажуваат дека растот на богатството бил распространет во повеќе големи европски пазари, а не бил концентриран само во една држава.
Значителен раст е забележан и во Азија. Јапонија и Индија добиле по повеќе од 31.000 нови милионери, додека Јужна Кореја и Кина додале повеќе од 20.000, односно 14.000 лица во оваа категорија.
На листата се нашле и помали финансиски центри, како Тајван, Сингапур и Специјалниот административен регион Хонгконг, и покрај нивниот релативно мал број жители.
Податоците укажуваат на два различни начина на создавање богатство во Азија. Во Индија бројот на милионери растел паралелно со брзото економско проширување, додека во развиените пазари, како Јапонија, Јужна Кореја, Хонгконг и Сингапур, новото богатство било поттикнато од веќе изградената имотна основа на домаќинствата и растот на финансиските пазари.
Канада не е вклучена во рангирањето бидејќи не била опфатена со овогодишниот извештај на УБС за глобалното богатство.
-
Банкипред 2 месециХалкбанк АД Скопје информираше дека пензиите за месец мај се веќе исплатени и достапни за корисниците
-
Банкипред 2 месециАЛТА Банка: Денеска започнува исплатата на мајските пензии
-
Советипред 2 месеци
УЈП: За користење на „МојДДВ“ задолжителна е регистрација во е-Даночни услуги
-
Банкипред 2 месециКомерцијална банка АД Скопје: Исплатата на пензиите почнува од 1 јуни
-
Интервјуапред 2 месециFinSight | Тортевски: Само половина од овластените ревизори во Македонија работат во ревизија
-
Интервјуапред 2 месециFinSight | Нина Ангеловска Станков: Во политиката аргументот не е крај на разговорот – туку негов почеток
-
Интервјуапред 2 месеци„Ништо случајно“: Нина Ангеловска за бизнисот, животните лекции и патот кој ја обликувал нејзината кариера
-
Интервјуапред 1 месецФиломена Пљакоска Аспровска во FinSight: Дали мобилниот телефон ќе стане нашиот единствен паричник?



