Анализи
ИНАЕТ ШТО ЧИНИ МИЛИЈАРДИ ДОЛАРИ: Битката за каматните стапки и контрола над ФЕД се заострува, Трамп и Пауел во нов судир околу иднината на американската економија
Со враќањето на Доналд Трамп во фокусот на американската политичка сцена, повторно се отвора прашањето – дали тој повторно ќе се обиде да ја стави Федералната резервна банка (ФЕД) под политичка контрола? И дали актуелниот претседател на ФЕД, Џером Пауел, ќе издржи под притисокот кој Трамп е познат дека знае да го наметне?
Конфликтот меѓу Доналд Трамп и претседателот на ФЕД, Џером Пауел, не е нова приказна. Тој започна уште во 2018 година, кога Трамп тогаш актуелен претседател на САД во својот прв мандат, јавно изрази незадоволство од одлуките на ФЕД за зголемување на каматните стапки. Иако самиот го назначи Џером Пауел на функцијата, Трамп брзо го означи како „најголемата закана за економскиот раст“ и неколкупати отворено сугерираше негова смена, нешто речиси невидено во историјата на односите меѓу Белата куќа и ФЕД. Тој сметаше дека Пауел со своите политики ја забавува економијата, ги демотивира инвеститорите и ги поскапува кредитите за бизнисите и граѓаните.
Покрај монетарната политика, Трамп паралелно развива агресивен економски план со воведување на високи реципрочни царини, особено кон Кина и другите трговски партнери за кои тврди дека имаат „несправедлива предност“. Оваа политика ја претставува како начин за заштита на американските работници и индустрии, но истовремено внесува голема неизвесност на капиталните пазари. Инвеститорите се ставени пред сериозен притисок и ризик од глобални трговски војни, што ги дестабилизираше пазарите и предизвика големи флуктуации во берзанските индекси.
Со неговото враќање на политичката сцена, конфликтот со Пауел добива нова димензија, не само околу каматните стапки, туку и околу улогата на ФЕД во креирање на американската економска политика и меѓународната трговска размена. Сега, како и тогаш, Трамп ветува „економски национализам“ и е подготвен да го стави ФЕД под притисок за да ја спроведе својата визија, дури и по цена на нарушување на довербата во независноста на институцијата.
Стар конфликт, нова динамика
Во текот на својот претходен мандат, Трамп често влегуваше во отворен конфликт со Пауел, јавно го критикуваше поради „превисоките каматни стапки“ и дури навестуваше дека би го отпуштил, иако тој самиот го постави на таа функција. Според Трамп, високите каматни стапки сериозно ја кочат економијата и предизвикуваат „вештачки притисок“ врз американските инвеститори и пазарот на трудот.
Од друга страна, Џером Пауел, како гувернер на ФЕД, инсистира на независност на институцијата и на тоа дека нејзината примарна мисија е да ја контролира инфлацијата и да го одржи финансискиот систем стабилен, без разлика на политичкиот моментум.
Каматната политика во срцето на конфликтот
Сегашната ситуација е уште посложена. По период на агресивни зголемувања на каматните стапки со цел справување со инфлацијата, ФЕД внимателно сигнализира потенцијално олеснување, но без јасен распоред. Во меѓувреме, Трамп во почетните месеци од својот втор мандат како американски претседател пробува преку силен притисок да ја искористи монетарната политика како политичко оружје.
Тој повторно ја обвинува ФЕД дека „игра политички игри“ и тврди дека го одложува намалувањето на каматите за да и наштети и да ја забави економијата, нешто што беше случај и во првиот негов мандат. Во познат стил, Трамп сака брзо намалување на каматите со цел да се поттикне потрошувачката, а со тоа и економскиот раст.
Што значи ова за економијата?
Овој судир носи високи ризици со сериозни последици. Ако ФЕД попушти под политичкиот притисок, може да се наруши довербата во независноста на институцијата, нешто што е клучно за стабилноста на доларот и целата глобална економија. Од друга страна, тврдоглавоста на Пауел може да значи одржување на високи каматни стапки подолг период, затегната монетарна политика што би го забавило економскиот раст, а потенцијално би довело и до рецесија која понатаму би предизвикала зголемување на невработеноста, а тоа би довело до огромни последици врз пазарите на капитал и граѓаните.
Финансискиот пазар со едно око кон Вашингтон, со друго кон ФЕД
Инвеститорите внимателно го следат секој говор, твит или интервју, било од Трамп или од Пауел. Волстрит сака стабилност, но моменталната динамика најавува турбулентна година во која ќе се судрат политичките интереси и монетарната логика.
Во моментов пазарот на капитал се соочува со сериозен предизвик и инвеститорите се ставени под голем притисок со оглед дека берзанските индекси се во слободен пад. Вредноста на компаниите вртоглаво се намалува со секој изминат ден, но ниту Трамп, ниту Пауел не попуштаат во одбрана на својата политика.
Заклучок
Битката меѓу Доналд Трамп и Џером Пауел е многу повеќе од личен судир, таа претставува судир на две различни визии за тоа како треба да функционира една економија: политички водена, со фокус на краткорочен раст и национални приоритети, или институционално автономна, со долгорочна стабилност како крајна цел. Повторното појавување на Трамп на политичката сцена не само што ја обновува оваа стара тензија, туку и ја засилува во многу понеизвесен глобален контекст, инфлациски притисоци, геополитички тензии и зголемена недоверба кон институциите.
Неговите агресивни реципрочни царини, заедно со притисоците врз ФЕД за драстично намалување на каматите, можат да го разнишаат внимателно балансираниот економски поредок. Во исто време, доколку Пауел и ФЕД продолжат да се држат до своите цели без отстапки, ризикуваат да бидат перцепирани како институција што се оддалечила од реалните економски и политички текови.
Клучното прашање е: дали Федералните резерви ќе можат да ја задржат својата независност во време кога политиката сè повеќе навлегува во монетарната сфера? И дали американската економија, а со тоа и светските пазари, можат да издржат уште една турбулентна фаза на политички мотивирани економски интервенции?
Она што е сигурно е дека исходот од овој судир нема да влијае само на САД. Ќе се чувствува низ глобалниот финансиски систем – преку берзите, валутите, каматните стапки и одлуките на централните банки ширум светот. Во свет каде довербата е сè, ФЕД се наоѓа пред една од своите најголеми историски одговорности: да остане столб на стабилност во време на политичка бура.
Анализи
Инфлацијата во САД забрза на 3,8 проценти, растот на цените станува политички товар за Трамп
Годишната стапка на инфлација во САД во април достигна 3,8 проценти, што претставува најсилен раст од мај 2023 година, покажуваат податоците на американското Министерство за труд.
Во март инфлацијата изнесуваше 3,3 проценти, а најголемо влијание врз новото забрзување имале цените на енергенсите.
Цените на енергијата во април биле повисоки за 17,9 проценти во споредба со истиот месец лани, додека бензинот поскапел за 28,4 проценти на годишно ниво.
Зголемување е регистрирано и кај храната. Цените на прехранбените производи во април пораснале за 2,9 проценти на годишно ниво, наспроти 1,9 проценти во март.
Таканаречената базична инфлација, без храната и енергијата, достигнала 2,8 проценти, што е благо забрзување во однос на мартовските 2,6 проценти.
На месечно ниво, инфлацијата во април пораснала за 0,6 проценти, што сепак е помал раст во споредба со март, кога изнесуваше 0,9 проценти.
Според анализите, ваквите инфлаторни движења дополнително ја намалуваат можноста ФЕД да ги намали каматните стапки, и покрај повиците на американскиот претседател Доналд Трамп за олеснување на монетарната политика.
Дополнителен притисок врз цените создадоа и геополитичките тензии на Блискиот Исток, откако САД и Израел на 28 февруари го нападнаа Iran, што предизвика нов раст на цените на енергенсите на светските пазари.
Месечниот раст на цените на енергијата во март изнесуваше 10,9 проценти, а во април 3,5 проценти. Бензинот во април поскапел за 5,4 проценти на месечно ниво, по мартовскиот скок од 21,2 проценти.
Кај храната, месечниот раст на цените изнесувал 0,7 проценти, по падот од 0,2 проценти во претходниот месец.
Анализи
Земјите од ЕУ потрошиле 53 проценти од средствата за закрепнување
Земјите членки на ЕУ до крајот на минатата година искористиле нешто повеќе од половина од средствата од европскиот инструмент за закрепнување и отпорност, формиран во 2021 година како одговор на економските последици од пандемијата.
Вкупниот пакет изнесува 577 милијарди евра, од кои 360 милијарди се неповратни средства, а 217 милијарди евра се кредити. Крајниот рок за поднесување барања за исплата на неискористените средства е септември годинава.
Според податоците на Евростат, до крајот на 2025 година биле потрошени околу 310 милијарди евра, што претставува околу 53 проценти од вкупно расположливите средства.
Најголеми средства добиле Италија, Шпанија и Полска, но степенот на искористеност значително се разликува. Италија искористила 56 проценти од доделените 194,4 милијарди евра, Шпанија 44 проценти од 102,6 милијарди, додека Полска реализирала само 26 проценти од 54,7 милијарди евра.
За Хрватсла биле предвидени 10,04 милијарди евра, од кои 5,78 милијарди се грантови, а 4,25 милијарди кредити. Досега на земјата ѝ биле исплатени 7,29 милијарди евра, што значи степен на повлекување од 72,6 проценти. Сепак, до крајот на минатата година биле реално потрошени 42,7 проценти од вкупно достапните средства.
Хрватска има најслаба реализација меѓу земјите од регионот, со искористеност од само 19,7 проценти, додека Словенија реализирала 64 проценти од доделените средства.
Економистот на Голдман Сакс, Филипо Тадеј, оценува дека побавната апсорпција на европските средства делумно се должи на војната во Украина, која предизвика проблеми во синџирите на снабдување и ги забави инфраструктурните проекти.
Според него, инструментот за закрепнување и отпорност придонел за раст на бруто-домашниот производ на ЕУ од околу 0,8 до 1 процент годишно во периодот од 2021 до 2026 година.
Анализи
Затворањето на Ормутскиот теснец го погоди градежниот сектор: Цените на материјалите вртоглаво растат, проекти се стопираат
Затворањето на Ормутскиот теснец почнува сериозно да се одразува врз глобалниот градежен сектор, предизвикувајќи доцнења на градилиштата и значителен раст на цените на градежните материјали, предупредуваат компании и индустриски здруженија ширум светот.
Проблемите се поврзани со нарушеното снабдување со нафта и нафтени деривати од Блискиот Исток, бидејќи низ Ормутскиот теснец во нормални услови поминува околу една петтина од светската нафта. Поради кризата, се зголемуваат цените и недостигот на производи што се користат во градежништвото, како PVC цевки, изолациски материјали, бои, асфалт и пластични компоненти.
Градежниот сектор учествува со околу 13 проценти во глобалниот БДП, а компаниите предупредуваат дека не е проблем само поскапувањето, туку и доцнењето на испораките. Во многу случаи, недостигот на само еден материјал или дел може целосно да запре проект.
Јапонската компанија „Maeda Housing“ од Хирошима соопшти дека во последниот месец биле одложени околу една четвртина од нивните проекти, бидејќи добавувачите не можат да гарантираат рокови за испорака на PVC цевки, изолација и монтажни бањи.
Претседателот на компанијата, Масатоми Маеда, предупредил дека веќе се очекуваат доцнења на финалните исплати од два до три месеци, што може да предизвика сериозни проблеми со ликвидноста кај дел од компаниите.
Слични проблеми се појавуваат и во Индија, каде што големите инвеститори во недвижности веќе бележат зголемување на трошоците за изградба. Компанијата „Lodha Developers“ од Мумбаи соопшти дека трошоците пораснале за околу пет проценти од почетокот на конфликтот.
Во Австралија, кризата би можела да влијае и врз владиниот план за изградба на 1,2 милиони нови домови до 2029 година. Дел од инвеститорите предупредуваат дека цената за изградба на нова куќа може да се зголеми и до 50.000 австралиски долари.
Австралиската компанија „Reece“, најголем снабдувач на водоводна опрема во земјата, веќе најави поскапувања. Цените на полиетиленските цевки со висока густина ќе пораснат за 36 проценти, додека PVC цевките за станбени инсталации ќе поскапат за 28,5 проценти.
Притисокот се чувствува и во Европа. Во Обединетото Кралство, индексот на менаџери за набавка во градежниот сектор минатата недела го забележа најголемиот пад во последните пет месеци, додека трошоците за материјали достигнале највисоко ниво во последните три децении, со исклучок на периодот на пандемијата.
Од британската Construction Products Association предупредуваат дека дел од изведувачите веќе добиле најави за поскапувања од 10 до 30 проценти во следните три месеци, а се очекува и зголемување на бројот на компании што би можеле да банкротираат во текот на следната година.
Во Јапонија, некои компании веќе се соочуваат со екстремни поскапувања. Градежната компанија „Tomiso“ од Тојама соопшти дека цените на PVC материјалите во одредени случаи скокнале и до 70 проценти.
Извршниот директор на компанијата, Јошихиде Кимура, изјавил дека трошоците не можат лесно да се префрлат на купувачите, бидејќи тоа би значело повторно преговарање на станбените кредити, што дополнително создава неизвесност и ги одложува одлуките на клиентите.
-
Продуктипред 2 месециДо 120.000 денари финансиска поддршка од Easy Finance – брзо и со транспарентни услови
-
Кариерапред 2 месециОглас за вработување во ТТК Банка АД Скопје
-
Кариерапред 2 месециНародна банка бара аналитичари: плата до 83 илјади денари и двегодишен договор
-
Кариерапред 2 месециАна Митреска и Игор Величковски предложени за нови вицегувернери на Народната банка
-
Банкипред 1 месецСтопанска банка АД – Скопје од утре започнува со исплата на пензиите за месец март
-
Продуктипред 1 месецИуте Македонија носи европски здравствен стандард – за првпат во земјава се воведува второ медицинско мислење
-
Интервјуапред 2 месециИнтервју | Гоце Новачевски | Портфолио менаџер, КБ Инвест АД Скопје
-
Банкипред 2 месециАЛТА Банка го продолжи промотивниот период до 30 јуни 2026 година за најповолниот потрошувачки кредит на македонскиот пазар



