Цената на златото забележа пад во текот на последното внатрешно тргување, во рамки на корективно движење со цел повторно градење позитивен моментум и подготовка за можен обид за пробивање на клучното ниво на отпор од 4.800 долари. Поддршка за цената обезбедува експоненцијалниот подвижен просек EMA50, кој помогна да се ограничат загубите и да се задржи стабилноста.

Во исто време, цената го тестира краткорочниот растечки корективен тренд, што дополнително ја нагласува важноста на оваа зона како силна техничка поддршка која може да поттикне нов раст. Индикаторите за релативна сила, пак, покажуваат позитивен пресврт откако достигнаа препродадени нивоа, што ги зголемува шансите за закрепнување и продолжување на нагорниот тренд на краток рок.

Паралелно со тоа, валутниот пар евро-долар (EUR/USD) се соочува со нестабилно тргување во последните движења, додека се обидува да изгради позитивен моментум кој би можел да доведе до пробивање на отпорот на ниво од 1,1790. И тука EMA50 обезбедува динамична поддршка, придонесувајќи за стабилноста на краткорочниот растечки корективен тренд.

Дополнително, индикаторите за релативна сила кај EUR/USD почнуваат да сигнализираат позитивни промени, со појава на рани знаци на „булиш“ дивергенција по достигнување на силно препродадени нивоа, како и почеток на позитивен пресек, што укажува на зголемени изгледи за закрепнување.

На Волстрит во четвртокот индексот S&P 500 достигна ново рекордно ниво, заедно со „Nasdaq“, но тргувањето се одвиваше претпазливо поради неизвесноста околу состојбите на Блискиот Исток и очекувањето на кварталните резултати на компаниите.

„Dow Jones“ порасна за 0,24 проценти и достигна 48.578 поени, „S&P 500“ се зголеми за 0,26 проценти на 7.041 поен, додека „Nasdaq“ забележа раст од 0,36 проценти на 24.102 поени.

Позитивен импулс за пазарите дадоа вестите за намалување на тензиите на Блискиот Исток. Израел и Либан договорија десетдневно примирје, додека американскиот претседател Доналд Трамп соопшти дека Иран во мировните преговори понудил да се откаже од нуклеарно оружје во период подолг од 20 години.

Трамп изјави и дека САД и Иран се „многу блиску“ до договор, а не ја исклучи можноста за патување во Пакистан доколку дојде до потпишување на спогодба.

Според пазарните аналитичари, движењата на берзите во последните недели се силно зависни од вестите поврзани со конфликтот со Иран. По иницијалниот пад на индексите на почетокот на конфликтот, оптимизмот за можно мировно решение доведе до нивно закрепнување, при што „S&P 500“ и „Nasdaq“ два дена по ред бележат рекордни нивоа.

Во фокусот на инвеститорите се и кварталните извештаи, при што поголемиот дел од компаниите и банките објавија подобри резултати од очекувањата. Сепак, по затворањето на тргувањето, акциите на „Netflix“ паднаа за околу осум проценти по објавата на деловниот извештај.

За разлика од Волстрит, на азиските берзи во петокот беше забележан пад на цените на акциите. „MSCI“ индексот на азиско-пацифички акции без Јапонија се намали за 0,8 проценти, бидејќи инвеститорите прибираа добивки по силниот раст во текот на месецот.

Јапонскиот индекс „Nikkei“ падна за 0,9 проценти, откако претходниот ден достигна рекордно ниво. И останатите регионални пазари, со исклучок на индискиот, се најдоа во минус, иако генерално се вратија на нивото пред избувнувањето на конфликтот кон крајот на февруари.

И покрај краткорочниот пад, азиските берзи се на пат да ја завршат втората последователна недела со раст, што укажува на внимателен оптимизам меѓу инвеститорите.

Светската економија се соочува со сериозни ризици од нова криза, поттикната од растот на цените на нафтата и гасот, геополитичките тензии и неизвесноста околу глобалните конфликти. Економистите сè почесто предупредуваат на сценарио на стагфлација, комбинација од забавен економски раст и зголемена инфлација, што претставува едно од најнеповолните економски состојби.

Директорката на Меѓународниот монетарен фонд, Кристалина Георгиева, неодамна упати предупредување дека светот треба да се подготви за сериозни економски потреси. Според неа, војните и енергетските шокови имаат потенцијал да ја продлабочат кризата и да ја турнат глобалната економија кон нестабилност.

Дополнителна загриженост предизвика и економистот Ричард Букстејбер, кој смета дека претстојната криза може да биде далеку посериозна од онаа во 2008 година. Тој предупредува дека евентуален конфликт во Иран би можел да предизвика драматичен раст на цените на енергенсите, храната и транспортот, што директно ќе се одрази врз животниот стандард.

Слични ставови има и Кенет Рогоф, кој оценува дека инвеститорите не ги земаат доволно сериозно долгорочните последици од кризата на Блискиот Исток. Според него, тоа може да доведе до глобален стагфлациски шок и продлабочување на економските проблеми.

ММФ веќе ја намали прогнозата за глобалниот економски раст на 3,1 отсто, со можност за дополнително забавување доколку цените на енергенсите продолжат да растат. Во негативно сценарио, растот би можел да падне на 2,5 отсто, додека инфлацијата би се искачила над 5 отсто.

Главниот двигател на овие ризици е токму растот на цените на нафтата и гасот. Тие имаат директно влијание врз трошоците за транспорт, електрична енергија и греење, но и индиректно ја зголемуваат цената на производството во индустријата, земјоделството и услугите. Овој ефект на крајот се прелева врз крајните потрошувачи преку повисоки цени.

Покрај тоа, повисоките цени на енергенсите ја намалуваат куповната моќ на граѓаните и профитабилноста на компаниите, што доведува до пад на потрошувачката и инвестициите. Особено ранливи се земјите кои се нето увозници на енергија, бидејќи дел од нивниот доход се одлева кон извозниците на енергенси.

Искуството од енергетската криза во 2022 година во Европската унија покажува дека ваквите шокови можат да предизвикаат сериозни последици – раст на инфлацијата, пад на индустриското производство и зголемување на трговските дефицити. Во некои индустрии, производствените цени пораснале и до 40 проценти, додека милиони домаќинства се соочиле со енергетска сиромаштија.

Аналитичарите предупредуваат дека доколку сегашната криза продолжи, светот би можел повторно да се соочи со сличен, па дури и подлабок стагфлациски удар, со долгорочни последици врз економскиот раст и животниот стандард.