Италијанскиот банкарски гигант UniCredit направи нов значаен чекор кон преземањето на германската Commerzbank, откако официјално побара одобрение од Европската комисија. Брисел треба да донесе првична одлука најдоцна до 16 ноември 2026 година, со што една од најголемите потенцијални банкарски аквизиции во Европа влегува во клучна регулаторна фаза.

UniCredit, втората најголема банка во Италија, официјално ја пријави планираната трансакција пред европските регулатори за заштита на конкуренцијата. Информацијата е објавена на интернет-страницата на Европската комисија, а ја пренесе и агенцијата Ројтерс.

Во првата фаза од постапката, Европската комисија треба да процени дали преземањето би можело да ја наруши конкуренцијата на европскиот банкарски пазар.

Брисел има неколку можности: да ја одобри трансакцијата без дополнителни услови, да даде согласност со определени ограничувања или да отвори детална истрага доколку утврди сериозни ризици за конкуренцијата.

UniCredit веќе контролира речиси половина од акциите на Commerzbank

Барањето за регулаторно одобрение доаѓа по повеќемесечните активности на италијанската банка за зголемување на нејзиното учество во германската Commerzbank.

И покрај противењето од германската влада и раководството на Commerzbank, UniCredit успеа да обезбеди речиси 50 проценти од акционерскиот капитал на германската банка.

Ова значително ја промени преговарачката позиција на италијанскиот инвеститор, кој веќе подолго време настојува да создаде голема европска банкарска групација преку прекугранично спојување.

Главниот извршен директор на UniCredit, Андреа Орчел, на почетокот на септември престојуваше во Берлин, каде што се водеа разговори поврзани со можноста за преземање на Commerzbank.

Со поднесувањето на барањето до Европската комисија, процесот преминува од корпоративни преговори во формална регулаторна постапка.

Германија се противи на преземањето, но разговорите продолжуваат

Еден од најголемите предизвици за реализација на трансакцијата останува ставот на германската влада.

Германија поседува околу 13,3 проценти од акциите на Commerzbank и во изминатиот период изразуваше противење на плановите на UniCredit.

Главната загриженост на германската страна е поврзана со иднината на Commerzbank како значаен финансиер на германските мали и средни претпријатија.

Токму кредитирањето на овој сегмент од економијата е еден од најважните делови од деловниот модел на германската банка.

Берлин сака да обезбеди евентуалното преземање да не доведе до ограничување на кредитната поддршка за германските компании, намалување на банкарските услуги или значителни промени во улогата на Commerzbank на домашниот пазар.

Сепак, германскиот регулатор за заштита на конкуренцијата уште во април 2025 година посочи дека, од аспект на пазарната конкуренција, не гледа пречки за преземањето.

Тоа значи дека политичкото противење и регулаторната оценка на конкуренцијата не мора да водат до ист заклучок.

Европската централна банка поддржува поголеми банкарски групации

Потенцијалното спојување на UniCredit и Commerzbank се случува во период кога европските финансиски институции сè почесто укажуваат на потребата од создавање поголеми и поконкурентни банки.

Европската централна банка подолго време ја нагласува важноста на прекуграничната банкарска консолидација како начин за јакнење на европскиот финансиски систем.

Според ова гледиште, поголемите банкарски групации би можеле поефикасно да ги користат своите ресурси, да инвестираат во дигитализација и да се натпреваруваат со големите американски и азиски финансиски институции.

Претседателката на Европската централна банка, Кристин Лагард, претходно истакна дека прекуграничните спојувања може да бидат корисни за развојот на европскиот банкарски пазар.

Сепак, таа нагласи дека ваквиот став не претставува поддршка за конкретна трансакција и дека секое спојување носи деловни и финансиски ризици што треба внимателно да се проценат.

Според информациите што ги објави Ројтерс во август, Европската централна банка била наклонета кон одобрување на планираното преземање.

Можно создавање банкарски гигант со актива од над 1.300 милијарди евра

Доколку преземањето биде реализирано и двете институции се интегрираат, би можела да се создаде банкарска групација со вкупна актива од над 1,3 билиони евра, односно повеќе од 1.300 милијарди евра.

Таквата групација би имала значително присуство на повеќе европски пазари и би можела да стане еден од клучните играчи во европскиот банкарски сектор.

Потенцијалното спојување би можело да донесе поголема оперативна ефикасност, намалување на дел од трошоците и проширување на банкарските услуги.

Од друга страна, интеграцијата на две големи финансиски институции отвора и прашања за идната организација, работните места, управувањето со ризиците и влијанието врз конкуренцијата.

Затоа конечниот ефект од преземањето ќе зависи не само од регулаторното одобрение, туку и од начинот на кој би се спровела евентуалната интеграција.

Одлуката на Брисел се очекува до 16 ноември

Европската комисија има рок до 16 ноември 2026 година да донесе првична одлука за пријавената трансакција.

Доколку регулаторот не утврди сериозни проблеми со конкуренцијата, преземањето би можело да добие одобрение уште во првата фаза.

Но, ако бидат идентификувани ризици што бараат дополнителна анализа, постапката може да продолжи со детална истрага, што би го одложило конечниот исход.

Барањето на UniCredit претставува значаен чекор, но не значи дека преземањето е веќе одобрено или завршено.

Нов бран на консолидација во европското банкарство

Случајот со UniCredit и Commerzbank е дел од поширокиот процес на консолидација во европскиот банкарски сектор.

Во услови на сè посилна глобална конкуренција, европските банки бараат начини да го зголемат обемот на работењето, да ја подобрат профитабилноста и да обезбедат поголема финансиска моќ.

За помалите банкарски пазари, вклучително и македонскиот, овие процеси се значајни бидејќи покажуваат дека прекуграничните аквизиции остануваат важен инструмент за проширување на големите европски банкарски групации.

Иако преземањето на Commerzbank нема непосредни регулаторни последици за македонските банки, исходот од оваа трансакција може да биде показател за насоката во која ќе се движи понатамошната консолидација на европското банкарство.