Германија минатата година ја забележа најниската нето стапка на инвестиции од повторното обединување во 1990 година, при што вложувањата на компаниите, државата и граѓаните не биле доволни да ја покријат амортизацијата на постојните имоти.

Според податоците на германското Министерство за економија и Федералниот завод за статистика (Destatis), нето стапката на инвестиции во долготрајни средства во 2025 година изнесувала минус 0,23 проценти од бруто-домашниот производ, пренесува „Wirtschaftswoche“.

Станува збор за инвестиции во градежништво, машини, опрема и инфраструктура, пресметани така што од новите вложувања се одзема вредноста на отпишаниот постоен имот.

Податоците укажуваат на долгорочен тренд на намалување на инвестициите во однос на големината на германската економија.

Во периодот од 1991 до 1999 година, просечната нето стапка на инвестиции изнесувала 7,31 проценти од БДП, а од 2000 до 2009 година паднала на 2,88 проценти. Во периодот од 2010 до 2019 година таа изнесувала 2,29 проценти, додека во периодот од 2020 до 2025 година дополнително се намалила на просечни 1,02 проценти.

Пратеникот на Левицата, Чем Инџе, оцени дека Германија „се распаѓа“, посочувајќи на запуштени училишта, лоши патишта и пропаѓачка инфраструктура.

Тој изјави дека граѓаните секојдневно ги чувствуваат последиците од недоволните инвестиции и повторно повика на воведување данок на богатство и нов инвестициски циклус.

На долгорочната слабост на инвестициите предупреди и Институтот за германска економија од Келн, близок до работодавачите.

Директорот на институтот, Хубертус Барт, изјави дека бруто инвестициите во долготрајни средства со години се под притисок, особено во градежниот сектор.

Војната со Иран би можела да има значајни последици врз глобалната инфлација и идните движења на каматните стапки, предупредува познатиот економист Нуриел Рубини.

Говорејќи во емисијата „Opening Bid“ на „Yahoo Finance“, професорот на Универзитетот во Њујорк објасни дека постојат три можни сценарија за инфлацијата во услови на геополитички шок.

„Првото сценарио е привремено зголемување на цените кое со тек на време исчезнува. Второто е трајно повисоко ниво на цените, но без значајно влијание врз инфлациските очекувања. Третото сценарио е најризично, кога расте и самата стапка на инфлација, но растат и очекувањата за инфлација“, истакна Рубини.

Според него, во првите два случаи централните банки обично применуваат стратегија „да се чека и да се следи“, без агресивни промени на каматните стапки. Но, доколку инфлациските очекувања се одлепат од целите на монетарната политика, институциите како ЕЦБ и Федералните резерви би биле принудени повторно да ги зголемат каматните стапки.

Клучниот фактор, според Рубини, ќе биде движењето на цената на нафтата. Доколку таа се задржи над 100 долари за барел подолг период, инфлациските притисоци би можеле значително да се засилат.

И покрај растот на цените на енергенсите, глобалните берзи засега остануваат релативно стабилни. Сепак, одредени економски индикатори веќе сигнализираат слабеење на довербата. Индексот на на расположението на потрошувачите на Универзитетот во Мичиген за март падна на 55,5 поени, што е најниско ниво во 2026 година.

Податоците покажуваат дека оптимизмот на потрошувачите нагло се намалил по почетокот на воените тензии на Блискиот Исток, при што очекувањата за личните финансии се намалиле за 7,5 проценти на национално ниво.

Рубини, кој го доби прекарот „Д-р Дум“ поради раното предупредување за финансиската криза од 2008 година, смета дека сегашниот ценовен шок сам по себе веројатно нема да ја турне глобалната економија во рецесија, но може да создаде дополнителни инфлациски притисоци доколку конфликтот се пролонгира подолг период.

Цените на суровата нафта бележат пад во текот на последното тргување, откако не успеаја да го пробијат клучното ниво на отпор од 92 долари за барел, покажува најновата анализа на пазарите.

Според аналитичарите, негативниот тренд се засилува откако цената го проби краткорочниот растечки тренд, што дополнително ја потврдува доминацијата на продавачите на пазарот. Дополнителен притисок врз цената создава и фактот што таа се движи под 50-дневниот експоненцијален подвижен просек (EMA50), што обично се смета за сигнал за продолжување на падот.

Индикаторите за релативна сила, исто така, испраќаат негативни сигнали, иако претходно излегоа од зоната на препродаденост. Ова, според анализата, отвора простор за нови загуби во наредниот период.

Во меѓувреме, на пазарот на сребро се забележува спротивен тренд. Цените на среброто пораснаа, поттикнати од позитивни технички сигнали и засилен куповен интерес.

Среброто успеа да пробие краткорочна опаѓачка линија на тренд, што се смета за позитивен сигнал и укажува на можност за продолжување на растот. Сепак, цената се соочува со отпор кај 50-дневниот подвижен просек, кој засега го ограничува понатамошниот напредок.

Аналитичарите оценуваат дека доколку овој отпор биде надминат, можно е среброто да таргетира повисоки нивоа во блиска иднина.