Инфлацијата во Велика Британија забрза во јули, главно поради повисоките трошоци за енергија во домаќинствата, откако регулаторот „Ofgem“ го зголеми ограничувањето на цените за 13%.

Годишната инфлација на потрошувачките цени достигна 2,9% во јули, во однос на 2,6% во јуни, покажаа податоците на Канцеларијата за национална статистика. Ова е највисока стапка од март и во согласност со очекувањата на економистите.

И базичната инфлација, која ги исклучува цените на енергијата и храната, беше нешто повисока од очекуваното и достигна 2,6%, наспроти прогнозата од 2,5%.

Растот на инфлацијата доаѓа во период кога Банката на Англија внимателно ја следи динамиката на цените и економската активност. Иако јулското забрзување беше очекувано, повисоката базична инфлација може да го намали темпото на понатамошно олеснување на монетарната политика.

Пазарите реагираа релативно умерено на објавените податоци, бидејќи главниот раст на инфлацијата во голема мера беше веќе вграден во очекувањата.

Соединетите Американски Држави и Европската унија остануваат две од најголемите западни економии, но нивните економски патеки во последните две децении значително се разделија.

Според податоците од најновиот извештај World Economic Outlook на Меѓународниот монетарен фонд, во 2008 година економијата на ЕУ била значително поголема од американската. Тогаш бруто-домашниот производ на Унијата достигнал 19,27 билиони долари, наспроти 14,77 билиони долари во САД. Тоа значи дека европската економија била околу 130,5 отсто од големината на американската.

Сликата денес е сосема поинаква. Според прогнозите за 2026 година, БДП на ЕУ треба да достигне околу 23,03 билиони долари, додека американската економија се очекува да вреди 32,38 билиони долари. Со тоа, економијата на ЕУ би изнесувала околу 71 отсто од американската.

Пресвртот започна по глобалната финансиска криза и Големата рецесија. Неколку земји од еврозоната, меѓу кои Грција, Италија, Ирска, Португалија, Шпанија и Кипар, се соочија со сериозни проблеми со јавниот долг и буџетските дефицити.

Иако ЕУ ја преброди кризата со финансиска помош и мерки за штедење, нејзината економија во следните години растеше побавно. Во 2015 година американската економија, со БДП од 18,3 билиони долари, повторно ја надмина европската. Дел од разликата се должеше и на слабеењето на еврото во однос на доларот.

Дополнителен удар беше Брегзит. По референдумот во 2016 година, Обединетото Кралство формално ја напушти ЕУ во јануари 2020 година. Земјата во тој период беше втората најголема економија во Унијата, па нејзиното излегување значително ја намали вкупната економска тежина на блокот.

Истата година пандемијата на Ковид-19 предизвика нов пад, а БДП на ЕУ се намали на околу 15,5 билиони долари.

По пандемијата, економските патеки на САД и ЕУ дополнително се разликуваа. Американската економија силно закрепна и покрај високата инфлација и каматните стапки, додека Европа се соочи со енергетска криза по руската инвазија врз Украина, засилена кинеска индустриска конкуренција и долготрајна стагнација во Германија.

Иако девизните курсеви имаат значително влијание врз споредбите изразени во долари, податоците покажуваат дека послабиот економски раст и низата кризи во Европа во изминатите години придонеле за значително зголемување на јазот меѓу ЕУ и САД.

Извор: Bankar.me

Трошоците за задолжување на државите ширум светот растат, откако приносите на долгорочните државни обврзници во САД, Франција, Германија, Велика Британија и Јапонија достигнаа повеќегодишни максимуми, објави „Блумберг“.

Приносот на 30-годишните американски државни обврзници во вторникот достигна 5,32 отсто, што е највисоко ниво од 2007 година. Од крајот на јуни приносот е зголемен за речиси 40 базични поени.

Во Франција, приносот на 30-годишните обврзници се искачи на највисоко ниво од 2008 година, додека во Германија приносите на обврзниците со слична рочност се на нивоа последен пат забележани во 2011 година.

Во Велика Британија приносот на долгорочниот државен долг се приближува до шест отсто, додека во Јапонија е близу историски максимум.

Инвеститорите се загрижени поради инфлацијата, растечките државни долгови и можноста владите да не успеат значително да ја намалат потрошувачката. Дополнителен притисок создава и намалената побарувачка од традиционалните големи купувачи на државни обврзници, како пензиските фондови.

Истовремено, технолошките компании кои вложуваат огромни средства во вештачката интелигенција сè почесто издаваат долгорочни обврзници за финансирање на инвестициите, со што стануваат директна конкуренција на државите на пазарот на долг.

Поради повисоките каматни стапки, министрите за финансии во голем број земји сè повеќе се насочуваат кон издавање краткорочни обврзници, каде што трошоците за задолжување се пониски.

Според анализата, тоа може да значи дека периодот во кој државите со децении се задолжуваа по исклучително ниски каматни стапки е при крај.

Само во САД, каматите на јавниот долг во тековната фискална година достигнале 1,17 билиони долари, што е за 15 отсто повеќе во споредба со истиот период претходно. Годишниот американски буџетски дефицит, пак, достигнал речиси два билиони долари, додека јавниот долг се приближува до 40 билиони долари.

Извор: Bankar.me