Connect with us

Анализи

Приватните пензиски фондови: сигурни чувари или скапо посредување?

Објавено

на

Вториот пензиски столб треба да биде капитално финансиран дел од пензијата, бидејќи дел од придонесите на осигурениците се издвојуваат на лични сметки и со нив управуваат приватни пензиски друштва. Дилемата денес е дали приватните фондови навистина создаваат долгорочна вредност за идните пензионери или системот станал скапо посредување?

Според податоците на МАПАС, седумгодишниот принос на задолжителното капитално финансирано пензиско осигурување за периодот 2019–2025 година, сведен на годишно ниво, изнесувал 5,51% номинално, но само 0,16% реално. Инфлацијата речиси целосно го избришала ефектот од номиналниот принос. Ова значи дека реалната куповна моќ на парите речиси и да не пораснала. Реалниот принос од 0,16% покажува дека по пресметување на растот на трошоците за живот, ефектот за осигурениците е речиси нула. За систем што треба да произведува долгорочна капитализација, ова е неочекуван ефект.

Но, пензиските фондови не се класични инвестициски фондови со висока толеранција на ризик. Тие управуваат со идни пензии, па претпазливоста е оправдана. Но, ако претпазливоста резултира со реален принос близок до нула, неизбежно се поставува прашањето дали осигурениците добиваат доволна компензација за фактот што дел од нивниот придонес не оди во солидарниот систем, туку во капитално финансиран модел.

Овој проблем не може да се сведе само на една година или на еден фонд. На крајот од 2025 година номиналниот принос бил повисок од оној на крајот од 2024 година и имал тенденција да се приближи кон нивото од 2021 година. Но реалниот принос останал на исто ниво како претходната година, што покажува дека инфлацијата и понатаму силно го ограничува вистинскиот ефект за членовите.

Инвестициската структура дополнително ја заострува дилемата. Во 2025 година, 63,74% од средствата на задолжителните пензиски фондови биле вложени во домашни државни обврзници. Тоа значи дека најголемиот дел од капиталот што граѓаните го издвојуваат за својот втор столб се враќа кон државата преку купување државен долг. Овој пристап има логика од аспект на сигурност: државните обврзници се сметаат за понеризични инструменти, а пензиските пари не смеат да бидат изложени на прекумерна пазарна нестабилност.

Во таква поставеност, вториот столб делумно функционира како канал преку кој државата се задолжува кај сопствените граѓани, но преку приватно управување и со дополнителни административни и управувачки трошоци.

Еден од најсериозните проблеми е доцнењето со префрлањето на придонесите од ПИОМ кон приватните фондови. На хартија, ова може да изгледа како административно прашање. Во капитално финансиран систем, сепак, времето е пари. Секој месец во кој средствата не се на личната сметка на осигуреникот е месец во кој тие не се инвестираат и не создаваат принос.

Доцнењето кое законски треба да биде во рамки од пет работни дена во практика достигнувало просечно околу два месеца. Ако придонес од 3.000 денари доцни една година, директниот проблем не е само тој износ, туку и изгубениот принос што тие средства можеле да го создадат во следните 20 или 30 години. Кај капитализираното штедење најголемата вредност се создава преку ефектот на сложената камата. Во секој друг инвестициски контекст, вакво доцнење би се третирало како финансиска штета за инвеститорот.

Колку навистина ќе тежи вториот столб во идната пензија?

За генерацијата која прва влезе во вториот столб во 2005 и 2006 година, прашањето станува практично, а не теоретско. Овие осигуреници постепено се приближуваат до периодот кога ќе се покаже колку навистина вреди капитално финансираниот дел од системот.

Во актуелната поставеност, околу две третини од придонесот за пензиско осигурување останува во првиот столб, а околу една третина се пренасочува во вториот столб. Затоа во најголем број случаи може да се очекува 70–80% од вкупната пензија да доаѓа од ПИОМ, а 20–30% да произлегува од акумулираната заштеда во вториот столб.

Но оваа поделба не е гарантирана. Конечниот удел ќе зависи од висината на платата, редовноста на уплатите, приносите на фондот, евентуалните доцнења при префрлање на придонесите и избраниот начин на исплата. Ако реалните приноси останат ниски, вториот столб може да има помал удел од очекуваниот и покрај речиси две децении издвојување средства.

Во 2025 година, во задолжителните пензиски фондови биле пренесени близу 285 милиони евра, односно 1,67% од македонскиот БДП. Вкупните уплатени придонеси пораснале за 12,95% во однос на 2024 година. Овие бројки покажуваат дека вториот столб веќе е значаен финансиски систем, а не маргинален додаток на ПИОМ.

Сепак, исплатите сè уште се мали. Во 2025 година биле реализирани 534 исплати од задолжителните фондови. Најголем дел, 263 исплати, биле по основ на семејна пензија, додека 126 биле еднократни исплати по основ на наследство. Дополнително, биле евидентирани 91 исплата за инвалидска пензија, 51 исплата за старосна пензија преку програмирани повлекувања, две еднократни исплати на членови и една семејна пензија преку програмирани повлекувања.

Овие податоци укажуваат дека вториот столб сè уште не е влезен во фазата во која масовно исплаќа старосни пензии. До 2030 година, кога поголем дел од членовите ќе почнат да се стекнуваат со право на старосна пензија, системот ќе се соочи со вистинскиот тест: дали акумулираните средства и остварените приноси ќе обезбедат очекуван додаток на пензијата од првиот столб.

Одговорноста е поделена

Проблемите на вториот столб не може да се припишат само на едно раководство, една влада или едно пензиско друштво. Системот функционира речиси две децении и во него одговорност имаат повеќе институции.

ПИОМ има обврска средствата навремено да ги префрла на личните сметки на членовите. МАПАС, како супервизор, треба не само да објавува податоци, туку и навремено да алармира кога доцнењата, приносите, трошоците или инвестициската структура создаваат ризик за членовите. Министерството за финансии и Владата ја носат фискалната одговорност, бидејќи пензискиот систем е директно поврзан со буџетот, јавниот долг и политиките на јавна потрошувачка.

Приватните пензиски друштва, пак, не се одговорни за демографските трендови или за доцнењата во ПИОМ, но мора да покажат дека управувањето со средствата создава реална вредност за осигурениците, а не само стабилен приход од надоместоци. Ако вториот столб сака да ја оправда својата улога, неговата вредност мора да се мери според реалниот ефект врз идните пензии.

Најавената анализа од ММФ и Светска банка за пензискиот систем, вклучително и за првиот и вториот столб, доаѓа во момент кога прашањето веќе не е дали системот има слабости, туку како тие ќе се коригираат. Можно е дебатата да се фокусира на старосната граница, придонесите, начинот на усогласување на пензиите или фискалната одржливост.

Потребна е реформа која ќе одговори на три суштински прашања: дали инвестициската политика носи доволно реален принос, дали доцнењата при префрлање на придонесите создаваат мерлива штета за членовите и дали трошоците на системот се оправдани со користа што ја добиваат идните пензионери?

Автор: Филип Чижбановски

Преземањето на авторски содржини (текстови и фотографии) од оваа страница е строго забрането без претходно писмено одобрение и е предмет на условите наведени на следниот линк.

Анализи

Обврзниците закрепнаа по зголемувањето на каматите од Фед

Објавено

на

Приносите на глобалните обврзници се намалија во четвртокот, откако американската централна банка ги зголеми каматните стапки и најави решителност во борбата со инфлацијата, што придонесе за смирување на пазарите.

Приносот на 10-годишните американски државни обврзници се намали за три базни поени, на 4,99 проценти, со што беше прекината осумдневната серија на раст. Намалување на приносите беше забележано и на други големи пазари.

Во текот на неделата, просечниот принос на државните обврзници во светот достигна највисоко ниво во последните 19 години, во услови на повисоки цени на нафтата и засилени инфлаторни очекувања.

Федералните резерви во средата ја зголемија каматната стапка за 0,25 процентни поени, а проекциите на официјалните претставници укажуваат на можност за уште едно зголемување до крајот на годината.

Инвеститорите воедно го насочија вниманието кон Банката на Јапонија, од која се очекува зголемување на референтната каматна стапка од 1 на 1,25 проценти.

Аналитичарите оценуваат дека идните сигнали од централните банки ќе бидат клучни за движењата на глобалниот пазар на обврзници, особено во услови на висока инфлација и зголемена пазарна нестабилност.

Продолжи со читање

Анализи

18 септември – Меѓународен ден на еднакви плати: Родовиот јаз во платите е видлива последица на невидливите нееднаквости

Објавено

на

По повод Меѓународниот ден на еднаква плати, Алијансата за родова еднаквост (GEA) потсетува дека, и покрај законските гаранции за еднаква плата за еднаква работа, жените и понатаму заработуваат помалку од мажите. Но, родовиот јаз во платите не започнува на денот кога се исплаќа платата, тој започнува многу порано.

Разликата во заработувачката е видлива последица на невидливите нееднаквости што се акумулираат во текот на целиот работен век на жените. Таа започнува со изборот на професија, продолжува преку ограничените можности за напредување, недоволната застапеност на раководни позиции, поголемата грижа за семејството и домот, нееднаквиот пристап до финансии и претприемништво, а на крајот се рефлектира и во висината на платата, пензијата и економската сигурност.

Принципот на еднаква плата за еднаква работа е утврден уште со Договорот од Рим во 1957 година и претставува едно од основните начела на Европската Унија. Сепак, и покрај повеќе од шест децении законски гаранции и политики за еднаков третман, напредокот во намалувањето на родовиот јаз во платите останува бавен.

Според Меѓународната организација на трудот (ILO), жените на глобално ниво и понатаму заработуваат околу 20% помалку од мажите, додека најновите податоци на Евростат покажуваат дека родовиот јаз во платите во Европската Унија во 2024 година изнесува 11,1%. Иако во последните години се бележи постепено намалување на разликите, тие остануваат значајни, особено кај жените на повисоки позиции и во најпродуктивниот дел од работниот век.

Во Македонија, последните официјални податоци покажуваат дека родовиот јаз во платите изнесува околу 12%, а најголемите разлики се забележуваат кај лицата со високо образование и кај вработените на возраст од 45 до 49 години. Ова покажува дека високото образование и професионалното искуство сами по себе не се доволни за да обезбедат еднаква економска положба на жените (ДЗС, Мажите и жените, 2025).

Важно е да се нагласи дека родовиот јаз во платите не значи дека секоја жена добива пониска плата од својот машки колега за истото работно место. Тој претставува разлика во просечните заработувачки на сите жени и мажи на пазарот на трудот и е резултат на комбинација од повеќе фактори – хоризонтална и вертикална сегрегација, недоволна застапеност на жените на раководни позиции, почести прекини во кариерата поради семејни обврски, нееднаква распределба на неплатената грижа, но и директна и индиректна дискриминација.

Во текот на изминатата година, анализите на Алијансата за родова еднаквост покажаа дека овие нееднаквости не се ограничени само на платите. Анализата „Родовиот јаз во пристапот до кредити: состојба и предизвици во Северна Македонија“, изработена врз основа на податоци од Народната банка, покажа дека само 13,78% од корпоративните кредити по број и 7,83% по вредност се одобрени на компании во претежна сопственост на жени. Дополнително, анализите за политичката застапеност и лидерството укажуваат дека жените и понатаму се недоволно застапени на позициите каде што се носат најважните економски и политички одлуки (овде двете соопштенија за жените во политиката и корпоративно управувавње). Овие фактори директно влијаат врз нивните можности за професионален развој, повисоки приходи и економска независност.

Родовата еднаквост не е само прашање на човекови права, туку и на економски развој. Истражувањата покажуваат дека поголемото учество на жените на пазарот на трудот, еднаквиот пристап до лидерски позиции и подобриот пристап до финансии придонесуваат за повисока продуктивност, поголема конкурентност на компаниите и поодржлив економски раст.

„Ако сакаме да го намалиме родовиот јаз во платите, мора да престанеме да го гледаме само како прашање на плата. Тој е резултат на сите нееднаквости што жените ги доживуваат во текот на кариерата – од образованието и првото вработување, преку пристапот до финансии и можностите за напредување, до учеството во носењето одлуки. Еднаквата плата е последица на еднаквите можности, а не обратно“, истакнуваат од Алијансата за родова еднаквост.

Алијансата за родова еднаквост апелира до институциите, работодавачите и креаторите на политики да креираат мерки и политики што ќе обезбедат поголема транспарентност на платите, еднакви можности за напредување, поголема застапеност на жените на лидерски позиции, подобар пристап до финансии за жените претприемачи и редовно следење на родово разделените статистички податоци. Само преку системски пристап може да се создаде пазар на труд на кој еднаквата плата нема да биде исклучок, туку правило.

Инаку, Алијансата за родова еднаквост на работното место – GEA е иницијатива на
Асоцијацијата за е-трговија која е посветена на создавање инклузивна работна култура и
промовирање еднакви можности за сите. Алијансата се залага за три главни столба:
еднаква застапеност на мажи и жени на сите нивоа и позиции, еднаква плата за иста
работа и еднакви можности за напредок. Работата на GEA ја поддржуваат Eurolink, Casys, Сава Пензиско, и Halkbank како главни партнери, како и Филип Морис Тутунски Комбинат Прилеп, Пивара Скопје, А1 Македонија, IdeaLab, Евроинс Осигурување, и CosLoveMetics како партнери. Поддржувачи на Алијансата се и Сава Осигурување, Publicis Groupe, EOS Matrix, Avenga Academy, Furnit и Fashion Group.

Повеќе информации за активностите и можностите за приклучување кон Алијансата за
родова еднаквост на работното место се достапни на: https://genderequalityalliance.org.

Продолжи со читање

Анализи

Државата се задолжи 35,7 милиони евра, каматата до 5,2%

Објавено

на

Македонија обезбеди нови 35,7 милиони евра преку домашниот пазар на државни хартии од вредност, при што каматата за долгорочното задолжување достигнува 5,2 проценти.

Министерството за финансии на аукциите одржани на 15 септември продаде државни хартии од вредност во вкупен износ од околу 2,17 милијарди денари.

Од оваа сума, околу 1,16 милијарди денари се обезбедени преку едногодишни државни записи. Тие доспеваат на 15 септември 2027 година, а каматната стапка изнесува 4,10 проценти.

Останатите нешто повеќе од една милијарда денари се обезбедени преку 15-годишни државни обврзници. Нивниот рок на достасување е 17 септември 2041 година, а купонската каматна стапка изнесува 5,20 проценти.

Побарувачката на двете аукции одговарала на понудениот износ, а целата понудена количина државни хартии била продадена.

Народната банка ги спроведува аукциите на државни хартии од вредност во име на Министерството за финансии преку тендери со износи, при што цената и купонот се однапред утврдени, а примарните дилери конкурираат со износите што сакаат да ги купат.

Продолжи со читање

Популарно

Copyright © 2023 bankarstvo.mk. All Rights Reserved. Developed by Digital Orange