Преговорите меѓу Европскиот парламент и земјите членки на Европската Унија за спроведување на трговскиот договор со Соединетите Американски Држави завршија без договор, и покрај повеќечасовните разговори и зголемениот притисок од Вашингтон.

Разговорите, кои траеле повеќе од шест часа, се однесувале на укинување на европските царини за американски индустриски производи, како што беше предвидено со договорот постигнат минатото лето во Тарнбери меѓу американскиот претседател Доналд Трамп и претседателката на Европската комисија Урсула фон дер Лајен.

Неуспехот доаѓа само неколку дена откако Трамп се закани со воведување царини од 25 проценти за автомобили од ЕУ, што е над договорениот лимит од 15 проценти за европските производи.

И покрај тоа што договор не беше постигнат, кипарското претседателство со ЕУ оцени дека разговорите создале „позитивен моментум“ и дека е постигнат напредок во дел од прашањата.

Новата рунда преговори е закажана за 19 мај.

Европската комисија и Европската народна партија вршат притисок за побрзо спроведување на договорот, со образложение дека на компаниите им е потребна поголема сигурност во услови на растечки трговски тензии.

Во Европскиот парламент, пак, постои барање договорот да биде временски ограничен и да истече во март 2028 година, неколку месеци пред крајот на евентуалниот втор мандат на Трамп.

Европратеникот Бернд Ланге изјави дека „има уште работа“, но оцени дека е постигнат добар напредок околу механизмите за заштита и ревизија на договорот.

Извор: Euronews

Цената на суровата нафта забележа ново намалување во текот на последното тргување, откако пазарот привремено ги ублажи сигналите за препродаденост, покажува техничката анализа на „Economies.com“.

Според анализата, продажниот притисок и натаму доминира на пазарот откако цената ја проби клучната краткорочна растечка тренд линија, што дополнително ги засили очекувањата за продолжување на негативниот тренд.

Воедно, нафтата продолжува да се движи под ЕМА50, која моментално претставува динамичен отпор и ги ограничува обидите за закрепнување на цената.

Аналитичарите оценуваат дека негативната слика на пазарот останува доминантна сè додека цената не успее повторно да ги надмине важните технички нивоа што би можеле да вратат позитивен моментум.

Иако се очекува глобалната економија да достигне 126 трилиони долари во 2026 година, економската моќ останува силно концентрирана. Само четири држави – Соединетите Американски Држави, Кина, Германија и Јапонија – генерираат речиси половина од вкупната светска економска активност.

Според проекциите на ММФ објавени во извештајот „World Economic Outlook“ за април 2026 година, овие четири економии заедно создаваат повеќе од 63 трилиони долари економски учинок, што е приближно колку и остатокот од светот заедно.

Најголема економија и натаму се САД со проектиран БДП од 32,4 трилиони долари или 25,6 проценти од глобалната економија. Следува Кина со 20,9 трилиони долари и удел од 16,5 проценти.

На третото место е Германија со 5,45 трилиони долари, додека Јапонија е четврта со 4,38 трилиони долари.

Во првите десет светски економии се и Обединетото Кралство, Индија, Франција, Италија, Русија и Бразил.

Иако големината на економијата не секогаш значи и висок раст, Кина повторно предничи меѓу најголемите економии со очекуван раст од 4,4 проценти во 2026 година. За САД се прогнозира раст од 2,3 проценти, додека Германија и Јапонија се очекува да имаат значително послаб раст од околу 0,7 до 0,8 проценти.

Азија сè повеќе станува двигател на глобалниот економски раст. Покрај Кина и Јапонија, големо внимание привлекуваат и економиите на Индија и Индонезија.

Индија, која веќе е најнаселена држава во светот, со проектиран раст од 6,6 проценти би можела до 2028 година да го престигне Обединетото Кралство, па дури и Јапонија според економската големина.

Во меѓувреме, глобалните трговски тензии продолжуваат да влијаат врз економските прогнози. Високите царини што САД ги воведоа од почетокот на 2025 година доведоа до намалување на очекувањата за раст во повеќе економии, особено во Северна Америка.

Посебно изложени на ризик се Канада и Мексико, чии економии силно зависат од трговијата со САД.